DE TIED
Wat er ok verandern mag,
De tied die dut dat niet.
Die giet mor ongesteurt heur gang,
Wel wet, al hoeveul eeuwen lang.
Die rusteloze tied, die aait mor wieder giet.
Of wij geluk in ’t leven hebt, een aander keer hew pech.
De tied die steurt zuk er niet an,
Die giet gewoon zien eig’n weg.
De tied zit wij verbunden an, zolang as wij hier leeft.
Want, as wij op de tied niet let,
Kuw in de maotschappij niet met.
Dus: Denk wij an de tied,
Want: Keern dudde niet.
Dit is een gedicht van Lammechien Ramaker- Kappe, geboren op 5-1-1890 te Odoorn en overleden te Zuidbarge op 23 november 1990.
Lammechien was getrouwd met Sake Ramaker en was de moeder van Tinie Eising en de grootmoeder van Jantje Luinstra.
Haar man Sake was in dienst bij de Kanaalmaatschappij. Samen hebben ze een groot aantal jaren gewoond in Kollingsveen in de sluiswachterswoning bij de voormalige sluis tussen de Bladderswijk en de Oosterwijk.
Tijdens haar lange leven heeft Lammechien een groot aantal gedichten geschreven. Een deel daarvan is te horen in de optredens van kleindochter Jantje, samen met Joke Kompier.